... brengt ons niet 'daar'. We zullen het dus anders moeten gaan doen. Er wordt de laatste jaren veel geschreven over churchplanting en andere vormen van kerk zijn. Ik geloof dat dit heel hard nodig is, maar er is meer nodig dan nieuwe kerken en andere vormen. Ik ben er van overtuigd dat we moeten beginnen met het discipelen van mensen. Als je namelijk met de kerk start krijg je niet automatisch discipelen. Start je met discipelen dan krijg je automatisch de kerk. Simpel.

We mogen niet tevreden zijn met alleen een gedragsverandering (iemand gaat naar de kerk wat hij/zij voorheen niet deed). Er is meer nodig en eigenlijk weten we dat allemaal. De vraag is alleen hoe?
Ik las laatst dat Dallas Willard met betrekking tot discipelschap de volgende twee vragen stelt: Heb je een manier om discipelen te maken? En zo ja, werkt het?
Voor onze afstudeerscriptie hebben wij een aantal gemeenten in Nederland gevraagd of ze een discipelschap traject hebben. Een enkele gemeente had iets van een discipleschap programma. Bij 3DMinistries hanteren ze de volgende stelling: "We hebben geen missionair probleem en ook geen leiderschapprobleem, maar een discipelschap probleem". Als we dit laatste goed aanpakken lossen die anderen twee als vanzelf op.
En met goed aanpakken bedoel ik niet dat we een groep door een programma van 6 weken heen loodsen en aan het einde zeggen dat ze gediscipeld zijn. Als we naar Jezus kijken hanteert Hij geen programma, maar is er eerder sprake van een relationeel proces, van maar liefst 3 jaar. Als Hij als 3 jaar nodig heeft om mensen te discipelen, zouden wij het dat in 6 avonden kunnen? Jezus ging een proces in met zijn volgelingen, sterker nog Hij deelde zijn leven met hen. Wat zou er gebeuren als (kerk)leiders dat zouden gaan doen?
Een tijdje terug sprak ik een voorganger hierover en hij zei: "Ik steek mijn tijd liever in het voorbereiden van mijn preek, daar bereik ik namelijk veel meer mensen mee!". Inmiddels heb ik daar mijn twijfels over. In een ander gesprek over dit onderwerp vroeg ik iemand hoeveel preken hij had gehoord die levensveranderend waren geweest voor hem. Het bleef even stil totdat hij heel open en eerlijk toegaf dat hij 's avonds al niet meer wist waar het 's morgens over ging.
Een klein rekensommetje leert mij dat ik zelf bij meer dan 3000 preken aanwezig ben geweest. Ik heb flink naar beneden afgerond en rekening gehouden met een periode in mijn tienerjaren dat ik onder de verplichte 2 keer op zondag probeerde uit te komen. Minstens 3000 preken! Dit is exclusief conferenties, seminars en workshops.
Natuurlijk hebben die mij geholpen om tot geloof te komen en te groeien, elk druppeltje is tenslotte een druppeltje. Maar echt levensveranderend? Wat voor mij wel veel impact heeft gehad voor mijn geloofsgroei is een periode van zes maanden in "mission". We hebben zes maanden gewerkt op Bonaire en als ik terugkijk is die periode echt levensveranderend geweest. Weg van alle zekerheden en leven in afhankelijkheid van God. Uitgedaagd worden om uit te stappen in geloof en dingen te doen waar je van te voren niet aan zou denken. geconfronteerd te worden met jezelf en met name met je blokkades.

Ik ben van mening dat het belangrijk is dat wij als kerk, het lichaam van Christus, intentioneel gaan investeren in levens van mensen om hun te discipelen. Om ze te leren om Jezus te volgen. Het gaat niet om de vraag "hoe doe je discipelschap, maar hoe ben je een discipel, een volgeling van Jezus?

Tot zover deze blog. Volgende week deel 3!